RSS  

هواپیمای فوکرF-27 

مطعلق به شرکت پتروشیمی ایران

منبع:http://www1.airliners.net/open.file?id=0802427&size=M

منبع: http://www.airliners.net

این وبلاگ جدید در واقه مجموعه ای از مطالب وعکسهای مختلف در مورد دنیای پرواز است.هدف من این است که خوانندگان آن به آسانی هر روز مطالبی جدیدی را که می خواهند  همه را در این وبلاگ مشاهده کنند.

من از این به بعد منابع را هم اعلام میکنم.

ازدوستانی که نظرات خود را بیان کرده بودند متشکرم.

ماجرای شهادت شهید عباس دوران، مرد آسمانها

از زبان خلبان کابین عقب تیمسار خلبان منصور کاظمیان

زماني كه عراقي ها براي برگزاري كنفرانس سران كشورهاي غيرمتعهد در بغداد از شوق، بال در آورده بودند، يك جنگنده ايراني در سحرگاه سي ام تير ماه 1361 بالهاي آهنين خود را بر فراز حريم هوايي بغداد مي گشايد و پالايشگاه «الدوره» در ضلع جنوبي بغداد را نشانه مي رود. تمام بمبها روي هدف خالي مي شود؛ اما هواپيما مورد اصابت موشكهاي ضدهوايي قرار مي گيرد و از تعادل خارج مي شود. خلبان مصمم است از اين پرواز باز نگردد تا بتواند حقوق ملت مظلوم ايران را از حلقوم زورگويان بعثي بيرون كشد لذا به هدفش مي رسد. اوكسي نيست جز شهيد سرلشكر خلبان «عباس دوران» كه پيكر پاكش بعد از سالها دوري از وطن به همراه 569 تن ديگر از لاله هاي خونين دفاع مقدس، بر دوش ملت بزرگ ايران تشيع شده است.

زماني كه جنگ در سال 59 آغاز شد من در پايگاه بندرعباس بودم و بنا به درخواست خودم به پايگاههاي همدان، دزفول و بوشهر مامور شدم. زماني كه رفتم پايگاه بوشهر، در آنجا با شهيد بزرگوار «عباس دوران» آشنا شدم و در آنجا دو تا پرواز با هم انجام داديم كه هر دوي آنها موفقيت آميز بود. بعد در سال 1360 به همدان مامور شدم و اين همزمان بود با مامور شدن شهيددوران به همدان، كه از آنجا ديگر بيشتر وقتها با هم بوديم و پروازهاي زيادي انجام داديم به خصوص در عمليات فتح المبين كه پروازهاي ارتفاع بالا انجام مي داديم. حال اگر بخواهم از خصوصيات اخلاقي شهيد دوران بگويم يك مسئله را بايد متذكر شوم و آن اينكه ايشان آدم بسيار ساكتي بود اما بسيار با دل و جرات. بگونه اي كه هر نوع ماموريتي به او محول مي شد با آگاهي به اينكه درصد كشته شدن زياد است ولي قبول مي كرد و هميشه در اينگونه ماموريتهاي خطرناك پيشقدم مي شد. زمان عمليات رمضان بود كه صحبت از برگزاري كنفرانس غيرمتعهدها در بغداد شد و قرار بر اين بود رئيس كنفرانس صدام باشد. ايران اين موضوع را قبول نمي كرد و مي گفت: «به علت اينكه عراق در جنگ است، بغداد ناامن است.» ولي سخنگويان صدام در بغداد مي گفتند: «نه !بغداد محل خوبي براي برگزاري اين كنفرانس مي باشد و از نظر زميني و هوايي امنيت كامل دارد به طوريكه در آسمان بغداد يك پرنده هم جرات پر زدن ندارد. به همين منظور شب 29 تير 61 دستور ماموريت به پايگاه همدان ابلاغ شد. من همان شب «آماده شب» بودم و فردايش به اداره رفتم. حدود ساعت 11 بود كه شهيد دوران با من تماس گرفت و گفت: «بيا پست فرماندهي». من هم رفتم و بعد از 10 دقيقه شهيد دوران كه قرار بود با من پرواز كند به همراه «شهيد ياسيني» مسئول عمليات پايگاه و «شهيد خضرايي» فرمانده پايگاه و خلبانان اسفندياري، باقري، توانگريان و خسروشاهي، به اتفاق هم به پست فرماندهي آمدند و در مورد چگونگي انجام عمليات صحبتهايي كردند و نتيجه جلسه بر اين شد كه سه تا هواپيما تا لب مرز با هم پرواز كنند و وقتي به لب مرز رسيديم يكي از هواپيماها برگردد و دو تاي ديگر با ارتفاع كم وارد خاك عراق شوند. يعني يك حالت ايذايي ايجاد گردد و رادارهاي عراق نشان بدهند هواپيماها برگشتند. صحبتهاي اصلي كه تمام شد،، كابين هاي جلو و عقب صحبتهاي خصوصي را با هم انجام دادند. شهيد دوران به من تاكيد كرد كه: «شما بيشتر حواست به هواپيماهاي دشمن باشد كه به ما حمله نكنند و اگر زماني هواپيما دچار نقص شد و نتوانستيم به پروازمان ادامه دهيم، شما به تنهايي اجكت كن و من به ماموريتم ادامه مي دهم.»

شهید عباس دوران، شهید دوران همراه شیهد عباس بابایی

اين صحبتها كه تمام شد رفتيم منزل براي استراحت. 30 تير 1361 مصادف بود با 30 ماه رمضان و آن شب مشخص نبود كه فردا روزه است يا عيد روزه با اين حال آن شب بلند شديم و سحري خورديم. قرار بر اين بود كه ماموريت ما ساعت 5 و 30 دقيقه آغاز شود آن هم بدون تماس گرفتن با برج مراقبت و رادار، چرا كه هدف اين بود تا سكوت راديويي رعايت شود و از طرف عراقي ها شنود نگردد. ساعت 5 صبح بود كه جيپي آمد در منزل و من رفتم. همه خلبانان داخل جيپ بودند. رفتيم گردان و از آنجا به اتاق چتر و كلاه. چتر و كلاه را برداشتيم و به سمت هواپيما حركت كرديم. در اين هنگام احساس مي كردم ديگر بر نمي گردم و اسير مي شوم ولي صددرصد مطمئن نبودم. همينطور كه مي رفتم گفتم: «خدايا! اگر واقعاً قراره برنگردم زماني كه رفتيم پاي هواپيما، هواپيما يك اشكال جزيي داشته باشه.» وقتي رسيديم مكانيكهاي هواپيما به ما خوش آمد گفتند. شهيد دوران اطراف هواپيما شروع كرد به گشت زدن و چك كردن بمبها و دستگاههاي بيروني هواپيما و من هم رفتم داخل كابينها تا دستگاههاي داخلي را چك كنم مشغول بررسي بوديم كه متوجه شدم سمت نما و حالت نماي هواپيما در حال گردش است، در صورتي كه اينجوري نبايد مي بود و بايد ثابت مي ايستاد. مكانيكها آمدند و گفتند: «فعلاً نمي توانيم درست كنيم. شما مي توانيد پرواز نكنيد.» اما عباس مي گفت: «اين سمت نما وحالت نما در هواي صاف و بدون ابر اصلن كاربرد ندارد و ما در اين هوا نياز به اين وسيله نداريم و مي رويم سر باند و به عنوان شماره 3 آماده پرواز مي شويم. در اصل ما شماره 1 بوديم و شماره 3 هواپيمايي بود كه كه قرار شد برگردد . لذا ابتدا شماره 2 بلند شد و شماره 3 دچار نقص فني بود و نتوانست بلند شود لذا ما بعد از شماره 2 بلند شديم. معمولن ما در ايران به خاطر اينكه مصرف سوخت كم باشد، با ارتفاع بالا و سرعت كم مي رفتيم يعني با ارتفاع 15000 پا و سرعت 350 مايل به سمت بغداد حركت كرديم. وقتي به مرز رسيديم به خاطر اينكه رادارهاي عراق ما را نگيرند ارتفاعمان را به 10 تا 15 متري زمين رسانديم و سرعتمان را به خاطر اينكه از برد موشكهاي سام-7 (استرلا) در امان باشيم به 450 مايل افزايش داديم. وقتي از مرز رد شديم در يك آن ديدم كه موشك سام به طرف هواپيماي شماره 2 پرتاب كردند. به آنها گفتم: «موشك براتون پرتاب كردند، مواظب باشيد.» ولي خب خوشبختانه موشك به سرعت هواپيما نرسيد و در 300 متري هواپيما منفجر شد. بعد از مدتي از دستگاههاي داخل هواپيما متوجه شدم رادارهاي عراق ما را گرفتند، لذا موضوع را به شهيد دوران اطلاع دادم و گفتم: «رادارهاي عراق ما را گرفتند.» گفت: «مساله اي نيست.» هواپيماي شماره 2 هم اين موضوع را به ما اخطار كرد كه شهيد دوران به شوخي خطاب به آنها گفت: «مي فرمائيد كه من برم زير زمين پرواز كنم!» قرار ما بر اين بود كه از شرق بغداد به سمت جنوب شرق بغداد حركت كرده و سپس به سمت پالايشگاه «الدوره» كه به شهر بغداد چسبيده برويم و در آنجا بمبها را روي هدف تخليه كنيم تا پس از ماموريت مستقيم به سمت ايران بيائيم و مجبور نشويم گردشي داشته باشيم و مورد اصابت گلوله قرار گيريم. حدود 5 يا 10 مايلي بغداد بود كه متوجه شديم بايد از ديوار آتشي كه در اطراف شهر درست كرده اند عبور كنيم لذا وقتي ديوار آتش را رد كرديم شهيد دوران به من گفت: «موتور راستمون نشون ميده آتيش گرفته.» گفتم: «مسئله اي نيست فعلاً بريم جلو از شهر كه رد شديم يا موتور را خاموش مي كنيم يا يك كار مي كنيم تا از اين مسئله جلوگيري بشه.» به پالايشگاه كه رسيديم از دور و اطراف پالايشگاه با موشكهاي سام، شروع كردند به زدن ما. من هم با يك دستگاهي كه هواپيما محهز به آن است مشغول از كار انداختن رادارهاي آنها شدم تا لااقل موشك نزنند. به بالاي پالايشگاه كه رسيديم با موفقيت كامل بمبها را تخليه كرديم و در حال برگشت بوديم كه من يك لحظه برگشتم به پالايشگاه نگاه كنم ديدم هواپيما از دم تا پشت سر من آتش گرفت و دارد مي سوزد. سريع به شهيد دوران گفتم: «هواپيما آتيش گرفته، آماده باش بپريم.» و نگاه كردم ديدم دستگاههاي جلوي چشمم هم سياه شده و همان زمان بود كه من داشتم مي رفتم بيرون از هواپيما. همه اين اتفاقات در عرض يك ثانيه رخ داد. حالا روايت بر اين است كه احتمالاً آتش هواپيما به بمبهاي زير صندلي رسيد و صندلي من خودش عمل كرد و مرا از آن آتش نجات داد. من كه پريدم بيرون بيهوش بودم و وقتي بهوش آمدم تو وزارت دفاع عراق بودم و يكي داشت لبم را كه پاره شده بود بخيه مي كرد. در اين لحظه به خودم گفتم: «خدايا! من تو هواپيما بودم. اينجا كجاست؟» بعد از مدتي براي امنيت من لباس پروازم را درآوردند و دشداشه به تنم كردند و مرا به بيمارستان بردند. از آن جا هم دوباره به وزارت دفاع آوردنم. به آنها گفتم: «جناب دوران كو؟» گفتند: «از هواپيما نپريد و کشته شد.» من باور نكردم چون معلوم نبود كه آنها راست مي گويند يا دروغ، ولي خيلي دنبال اين مسئله بودم و مي خواستم برايم روشن شود كه چه اتفاقي افتاده است.

هواپیمای فانتوم نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران در حال شیرجه

حدود 15 روز مرا در وزارت دفاع نگه داشتند آنجا خيلي شكنجه ام كردند. بعد از آن تحويلم دادند به سازمان امنيت شان آنجا هم 45 روز بودم تا اينكه سپردنم به دژباني شان تا مرا به اردوگاه اعزام كنند. در آنجا يك سربازي بود كه كمي انگليسي بلد بود. به من گفت: «تو همان خلباني نيستي كه هواپيمايت را زدند؟» گفتم: «بله! چقدر از اين موضوع خبر داري؟» گفت: «بعد از اينكه پالايشگاه بمباران شد، هواپيما در حالي كه آتش گرفته بود به طرف شهر مي آمد يك هو ديدم از داخل آن چتري بيرون پريد و بعداز مدتي كه هواپيما جلوتر رفت منفجر شد.» بعدها كه من از خلبانهاي ديگر سئوال كردم كه: «آيا امكان دارد هواپيما بر اثر آتش خودش در هوا منفجر شود؟» گفتند: «نه، مگر اينكه موشك به آن اصابت كند منفجر شود.» خلاصه مرا بردند اردوگاه. در اردوگاه از چگونگي حادثه پرس و جو كردم آنها گفتند: «بيست دقيقه قبل از اينكه شما به بغداد برسيد آژير خطر را زدند و زماني هم كه پالايشگاه را مورد هدف قرار داديد فردايش عكس سانحه را روزنامه هاي عراق چاپ كردند و بدين صورت بود كه تكه هاي هواپيما نزديك يكي از ميدانهاي شهر به زمين خورد و از شهيد دوران پوتين و دستكشش مشخص بود.» آنجا بود كه برايم مسجل شد عباس دوران به شهادت رسيده است.

صبح ۳۱ تيرماه ،۱۳۶۱ خلبان شهيد، عباس دوران، كه در تعداد پرواز جنگى در نيروى هوايى ركورد داشت و عراق، براى سرش جايزه تعيين كرده بود، پس از بمباران پالايشگاه بغداد، هواپيما را كه آتش گرفته بود به هتل محل برگزارى اجلاس سران غيرمتعهدها مى كوبد و بدين ترتيب با شهادت خود كارى كرد كه اجلاس سران غيرمتعهدها به علت فقدان امنيت در بغداد برگزار نشد. ديگر خلبان اين هواپيما، منصور كاظميان، به دست نيروهاى عراقى اسير شد. دوران در نامه هاى اين ماموريت، مقابل اسم پدافندهاى مختلفى كه عراق از كشورهاى اروپايى خريده بود، نوشته است: نود درصد احتمال برگشت نيست...

از تبار خوني و از لاله روياني شهيد
در ميان خوب رويان ماه كنعاني شهيد
از نسيم لاله زارت مي رسد بوي بهشت 
شاخ طوبايي مگر از باغ رضواني شهيد
كاشكي بر جان سوزانم گذاري داشتي
رود شعري ، موج عشقي ،  بحر عرفاني شهيد

امروز شهيدان گلگون كفن و تيز پروازان هوانيروز  6 كبوتر و 6 شاهد بر دستان دوستان خود تشييع شدند
و 2 تن از آنها در گلستان شهداي اصفهان همانجا كه مدفن بزرگاني چون خرازي ها - رداني ها-
و تيز پروازاني چون خدادادي ها - عليخاني ها - ايزدي - آليان برين - بخشي- ترابي نژاد-
شكري-جلايي- خياميان- درشتي- رشيدي- فروتن- منصوري- محمد شفيعي- موسوي زاده-
بوده .

اسامي خلبانان و فني هوايي بدين شرح مي باشد :

سرهنگ دوم خلبان  رسول عابديان                اصفهان

استوار دوم فني هوايي  محمد مسائلي        اصفهان

سرگرد خلبان پيمان فرهنگ                               شيراز

سرگرد خلبان وهاب حاج اسفندياري                    كرج

سروان خلبان  كاظم نام آور                                اروميه

ستوان دوم فني هوايي محمدرضايوسفي        مباركه

خداوند درجاتشان را عالي بگرداند .

با سلام به همه دوستان گرامی

ببخشید که نتونسته بودم آپ لود کنم

سرم شلوغ و ماموریتی داشتم فعلا چند عکس جدید را داشته باشید ....

 اين عكسها در يك مانور  تير اندازي هوايي توسط تيز پرولازان گروه پشتيباني اصفهان انجام شده است

بازتاب رزمايش پيامبر اعظم 2 در رسانه هاي بيگانه


به گزارش ايرنا رزمايش «پيامبر اعظم 2» كه از روز پنجشنبه در 10 استان ايران آغاز شده است در رسانه هاي بيگانه بازتاب گسترده اي داشت.
    j شبكه تلويزيوني يورونيوز: ايران سه نوع جديد از موشك هاي خود را در آغاز يك رزمايش 10 روزه آزمايش كرد كه شامل موشك هاي «زمين به دريا» و «دريا به دريا» با برد پرتاب 170 كيلومتر بود.
    اين رزمايش در حالي آغاز شد كه آمريكا براي تصويب قطعنامه تعليق غني سازي اورانيوم تلاش مي كند.
    j «دويچه وله » : رزمايش «پيامبر اعظم 2» از قبل برنامه ريزي شده بود اما زمان آن به جلو انداخته شد.
    در اين رزمايش، ده ها موشك دوربرد از جمله «شهاب 3» با كلاهك جنگي خوشه اي و برد بالاي دو هزار كيلومتر شليك شده است. اين موشك ها مي توانند اسراييل را هدف قرار دهند.
    j راديو بي بي سي: نيروهاي نظامي ايران، قابليت هاي پدافندي و ظرفيت هاي تهاجمي خود را در عمليات رزمايش «پيامبر اعظم2» به نمايش گذاشتند.
    برگزاري اين رزمايش در فاصله چند روز از آغاز رزمايش دريايي آمريكا و شماري از كشورهاي عضو گروه غيررسمي موسوم به «پيشگيري از گسترش سلاح هاي كشتار جمعي» موسوم به «پي اس آي» در خليج فارس صورت مي گيرد.

    j العربيه: سياست حركت به سوي تنش، واژه غالب گفت وگوي تهران و آمريكاست ولي اين به معناي غلتيدن به سمت نوعي رويايي حتمي ميان دو كشور نيست زيرا هر دو طرف درك مي كنند كه معادله ضرر و زيان هيچ طرفي را استثنا نمي كند.
    موشك هاي «شهاب 3» و موشك هاي خوشه اي «شهاب2» از جمله عناصر برجسته رزمايش عظيم سپاه پاسداران شامل نيروي هوايي، زميني و دريايي است.
    اين رزمايش بيانگر راهبرد تازه سپاه پاسداران ايران براي پاسخ به هرگونه حمله به اين كشور مبني بر ارائه پاسخ دوربرد است و فقط به نيروهاي آمريكايي مستقر در خليج فارس محدود نخواهد شد.
    j آسوشيتدپرس: ايران روز پنجشنبه در رزمايشي كه مي گويد هدفش قطع نقش قدرت هاي دنيا از منطقه خليج فارس است، ده ها موشك از جمله شهاب 3 را كه مي تواند به اسراييل برسد، آمايش كرد.
    j «ال پاييس » روزنامه اسپانيايي: ايران از انواع موشك هاي شهاب 2 و 3، فتح 110، ذوالفقار 73، جنگنده هاي سرخوي 25، هواپيماهاي بدون سرنشين، هواپيماهاي ترابري «ونتونوف» و «هايدوچين» در آب هاي خليج فارس و درياي عمان استفاده كرد.
    «مانورهاي ايران سه روز پس از آن آغاز شده است كه 25 كشور به فرماندهي آمريكا، انگليس، فرانسه و ايتاليا، تمرينات نظامي را در خليج فارس با هدف ورود به نبرد عليه انتقال تجهيزات هسته اي در منطقه به راه انداخته اند.»
    j «ال موندو» ديگر روزنامه اسپانيا: ايران با هدف نشان قدرت خويش در برابر هرگونه تهديد، رزمايش نظامي خود را با استفاده از موشك هاي دوربرد در خليج فارس انجام مي دهد.
    j روزنامه روسي زبان «اكسپرس» : در اين رزمايش موشك هاي بالستيكي كه قادر به هدف گرفتن اسراييل هستند پرتاب شده است.

    j روزنامه اسلامگراي «وكيت» چاپ آنكارا: رزمايش جديد ايران زهرچشمي به آمريكا است.
    «ايران كه به دليل خواست خود براي استفاده از فناوري هسته اي با فشارهاي آمريكاي «امپرياليست» و همدستانش مواجه شده، در مقابل هيچ فشاري سر فرود نمي آورد.»
    «تمرين نظامي جديد ايران در خليج فارس يك بار ديگر نگاه ها را معطوف اين كشور كرد.»
    j شبكه هاي تلويزيوني فرانسه: ايران براي نخستين بار از موشك «شهاب 3» استفاده كرده است.
    j «ليبراسيون» روزنامه فرانسوي: مانور بزرگ ايران واكنشي به پيشنهاد قطعنامه در دست بررسي عليه ايران است.
    موشك شهاب 3 با برد 2 هزار كيلومتر قادر است افزون بر پايگاههاي آمريكا در منطقه و اسراييل، كشورهاي جنوب اروپا را نيز هدف قرار دهد.
    j روزنامه «پاريزين» فرانسه:در بحبوبه بحث تصويب قطعنامه عليه ايران، اين كشور روز پنجشنبه رزمايش بزرگ «پيامبر اعظم» را آغاز كرد.
    j روزنامه «لوموند» : ايران از موشك هاي بالستيك از جمله شهاب 3 در رزمايش خود استفاده كرده كه با 3هزار كيلومتر برد قادر است اسراييل را هدف قرار دهد.
    j مطبوعات اتريش: موشك شهاب 3 با دو هزار كيلومتر برد، قادر است پايگاه هاي آمريكا در خليج فارس، اسراييل و جنوب اروپا را هدف قرار دهد.

سوخو 27 و انواع بعدي آن توانايي هايي آكروباتي قابل توجهي برخوردار ميباشد. در حاليكه كارآيي جنگي برخي از مانورها خارق العاده تر , همچنان موضوع بحث باقي مي ماند , اجراي اين مانورها در نمايشهاي هوايي سرتاسر جهان مورد توجه علاقه بازديد كنندگان مي يباشد.

مانور كبراي پوگاچف Pugachevs Cobra

كبراي پوگاچف يا ترمز كردن پويا مانوري است كه طي آن در عرض 3 تا 4 ثانيه دماغه هواپيما طي زواياي حمله بزرگ 80 تا 110 درجه بالا كشيده شده و سپس به پرواز افقي نرمال باز گردانده ميشود . در طول اين مانور سرعت زيادي از دست داده مي شود . شما مي توانيد در ارتفاعات مختلف و با سرعت 350 تا 450 كيلو متر در ساعت , مانور كبرا پوگاچف را از پرواز افقي آغاز نماييد .

انجام مانور كبرا

خلبان در پرواز افقي و با سرعت ورود مناسب 350 تا 450 كيلومتر در ساعت , محدود كننده AOA را غير فعال مي كند . با كاملا عقب كشيدن دسته فرمان , كبرا را اجرا مي نمايد . هنگامي كه دماغ در حالت عمودي ( كاملا به طرف بالا ) قرار گرفت دسته فرمان را به حالت خنثي برمي گرداند تا دماغه به طرف پليين و وضعيت افقي باز گردد . همچنانكه به انتهاي مانور نزديك مي شود , قدرت موتور ها را به آرامي افزايش مي دهد . پس از اجراي , محدود كننده AOA بطور خودكار دوباره فعال مي گردد. و به پرواز ادامه مي دهد .

 مانور تيل اسلايد Tail Slide

تيل اسلايد كه در روسي به نام Bell  نيز شناخته مي شود يك مانور اوج گيري سريع است كه در زاويه پيچ بالا 70 تا 75 در جه صورت مي پذيرد . در نتيجه دراين مانور , سرعت عمودي به صفر كاهش مي يابد , اما سرعت افقي در 10 تا 20 كيلومتر در ساعت بلاي صفر باقي مي ماند . آنگاه هواپيما تا 100 پايين مي سرد و سپس با يك گردش دماغه به پرواز افقي باز مي گردد , تيل اسلايد معمولي ممكن است در ارتفاعت مختلف و با سرعت 500 تا 800 كيلو متر در ساعت صورت پذيرد. اين مانور مي تواند توسط يك فروند فلنكر در نمايشهاي هوايي نشان  داده مي شود و از ارزش جنگي اندكي برخوردار است , گر چه كارشناسان اظهار ميكنند كه وقتي سرعت هواپيما در قسمت بالاي مسير كاهش مي يابد بطور موثري در رابطه با تمامي سيستمهاي راداري پيشرفته دشمن , " تعقيب امواج " را مختل مي نمايد البته به قيمت از دست دادن تمام سرعت . علاوه بر مانور كبرا , تيل اسلايد بطور چشم گيري توانايي شگفت انگيز فلنكر براي پايدار ماندن در زواياي حمله بالا و سرعت هاي پايين و نيز طرح موتور در جه يك اين هواپيما را ثابت مي نمايد.

انجام مانور تيل اسلايد

خلبان صعود براي قرار گرفتن در وضعيت تقريبا" عمودي با زاويه پيچ 70 درجه را آغاز مي كند . زمانيكه در روي مسير 70 درجه پايدار قرار مي گيرد , نيرو را تا رسيدن به ميزان ايده آل كاهش داده و زاويه 70 درجه را حفظ مي نمايد . اگر زواياي پيچ از 75 درجه فراتر رود , بايد توجه بيشتري صورت پذيرد كه بيش از اندازه عقب كشيدن دسته فرمان موجب فراتر رفتن پيچ از حد عمودي و كاهش سرعت بالقوه در زواياي حمله منفي بالا مي رود . پس از اين كه هواپيما شروع به پايين آمدن يعني ايجاد سرعت عمودي منفي نمود دسته فرمان را به نرمي عقب مي كشد. هواپيما به طرف جلو تنزل نموده و دماغه آن پايين مي آيد . گرايش به اسپين در جهت راست در اين مانور مربوط به تاثير ژيروسكوپي ايجاد شده توسط موتور ها مي يباشد . در پايان نيرو را تا 100 % افزايش داده  و اجازه مي دهد كه هواپيما تقريبا" تا 500 كيلو متر در ساعت سرعت بگيرد , آنگاه بطور طبيعي هواپيما را به پرواز افقيباز مي گرداند.

سوخو 27 توانايي انجام مانور هاي ديگر را نيز دارا مي باشد ولي من اطلاعاتي در مورد آن ها فعلا ندارم.  

عكس ديگر مانور هاي سوخو ۲۷: